Kot domowy

Objawy: Rozgrzebane rabaty i świeżo skopane lub wysiane grządki, zniszczone młode rośliny i nasiona. Pozostałości skorupek i piór w okresie ptasich lęgów. Zwierzęce odchody w warzywniku, ogrodowych piaskownicach, pryzmie kompostowej.
Atakowane rośliny: Młode lub świeżo posadzone rośliny, drzewa owocowe i ozdobne. Wysiewy warzyw, roślin ozdobnych.
Przyczyna: Szkody wyrządza kot domowy (Felis catus), ssak drapieżny z rodziny kotowatych. Udomowiony przed tysiącami lat kot (z powodu jego zdolności do niszczenia szkodników) w ogrodach przyczynia się do powstawania szkód zarówno wśród roślinności jak i pożytecznych zwierząt jakimi na działkach są ptaki śpiewające. W Niemczech i Anglii wydano zakazy wypuszczania kotów bez nadzoru właściciela. Zwierzęta ostrzą sobie pazury na korze drzew co może doprowadzić do odsłonięcia żywej tkanki i być przyczyną chorób lub ataku szkodników. Kocury zaznaczają swój teren moczem o innym bardziej intensywnym zapachu niż ich normalny mocz. W usuwaniu zakażeń układu pokarmowego m.in. spowodowanych tzw. zakłaczeniem (pilobezoary) pomaga kotom spożywanie trawy. Wolno żyjące w miastach koty “piwniczne” lub “dachowce” żyją przeciętnie do 2 lat. Hodowane w warunkach domowych dożywają 15-20 lat.
Zwalczanie niechemiczne: Unikać sadzenia roślin przyciągających koty takich jak kocimiętki (Nepeta cataria, N. grandiflora i N. ×faasseni) czy kozłek lekarski (Valeriana officinalis). Zabezpieczać kompostowniki tak aby zwierzęta nie miały do nich łatwego dostępu (siatki metalowe). W granicach ogrodu stosować można żywopłoty z ciernistych krzewów takich jak berberysy, dzikie róże, które utrudniają kotom wstęp na nasz teren. Innym sposobem jest wykopywanie dołów granicznych wokół działki. W okresie lęgowym warto odstraszać polujące wśród zakrzewień koty.
Zwalczanie chemiczne: Stosować dostępne w handlu biodegradowalne odstraszacze, które swoim zapachem zniechęcają zwierzęta do odwiedzania ogrodu. Czynności opryskiwania lub wylewania odstraszającej cieczy należy regularnie powtarzać.