Niedobór żelaza (chloroza)

Objawy: Liście żółkną, szczególnie na brzegach i końcówkach blaszek liściowych. Mogą wyglądać jak poparzone. Na chorobę najbardziej narażone są młode pędy, które stają się bladozielone lub żółtozielone. W następnym etapie doprowadza to do zaburzonego wzrostu rośliny, braku lub ograniczonego kwitnienia oraz plonowania.
Atakowane rośliny: Rośliny kwasolubne uprawiane na glebach zasadowych jak hortensja (Hydrangea), magnolia (Magnolia), glicynia (Wisteria), pigwowiec (Chaenomeles) także maliny i brzoskwinie. Liście różaneczników (Rhododendron) uprawiane na glebie o niższym od 5,5 pH ,przy braku żelaza, żółkną w miejscach między nerwami.
Przyczyna: Niedobór żelaza w glebie jest jednym z powodów wywołujących chlorozę, chorobę roślin polegającą na tworzeniu się i zaniku chlorofilu. W efekcie braku możliwości pobierania takich składników jak żelazo, mangan, azot albo przy nadmiarze wapnia chore rośliny stopniowo żółkną. Problem najczęściej pojawia się na glebach zasadowych ubogich w żelazo.
Zwalczanie niechemiczne: Przeważnie do nadmiernej alkalizacji podłoża dochodzi w wyniku nawadniania roślin wodą o zbyt wysokim pH. Do podlewania roślin kwasolubnych należy używać wody opadowej tzw. deszczówki. Każdego roku stosujemy do ich ściółkowania komponenty naturalnie kwaśne czyli korę, trociny albo torf wysoki. Unikamy używania kompostu grzybowego jako ściółki lub nawozu. Na zasadowej glebie sadzimy rośliny tolerujące wyższe pH.
Zwalczanie chemiczne: Jeśli sprawdzenie kwasowości gleby wykaże, że poziom pH jest bliski zasadowemu, należy zakwasić podłoże siarką. Co jakiś czas kontrolujemy poziom pH i ewentualnie zabieg powtarzamy. Rośliny posadzone w pojemnikach nawozimy azotem w formie amonowej.