Skorki (cęgosze)

Objawy: Płatki kwiatów i młode liście są delikatnie postrzępione. Nie widać szkodników.
Atakowane rośliny: Drzewa owocowe, kwiaty, warzywa.
Przyczyna: Skorki (Dermaptera) – niewielki rząd owadów uskrzydlonych, obejmujący około 1800 gatunków występujących na całym świecie, przeważnie wszystkożernych. Są to około dwu centymetrowe owady, charakteryzują się przysadkami rylcowymi umieszczonymi na końcu odwłoka, stąd ich potoczna nazwa “szczypawki”. Pełnią funkcję obronną, jak również pomocniczą przy kopulacji i rozwijaniu skrzydeł. Pierwsza para skrzydeł przekształcona w twarde, skórzaste powłoki , druga złożona wachlarzowato, u niektórych gatunków nie występuje. U samców niektórych gatunków obecna jest dodatkowa para genitaliów. Skorki prowadzą nocny tryb życia, za kryjówki służą im szpary i rozpadliny oraz ściółka, występują pod koroną drzew i pod kamieniami, a także w warzywach i opadłych owocach. Żywią się pokarmem roślinnym i zwierzęcym, głównie szczątkami, uszkadzają także żywe tkanki roślinne, polują czasem na inne bezkręgowce. Niektóre gatunki wytwarzają wydzielinę o zapachu karbolu, wystrzykiwaną w razie zagrożenia. Nie tworzą społeczeństw, jednak troskliwie opiekują się potomstwem. Samice opiekują się złożonymi jajami oraz młodymi. Choć ogromne szczypce nadają im groźny wygląd, a wilgotne i ciemne miejsca występowania nie budzą sympatii, są niegroźna dla człowieka lecz są ogromnym sprzymierzeńcem sadowników, zjadając mszyce i gąsienice i inne szkodniki roślin. Jednak w nadmiarze mogą stać się szkodliwe, wgryzając się w rośliny i tym samym je uszkadzając.
Ochrona niechemiczna: Wąski pas tektury falistej zwijamy w rulon i związujemy, układamy w miejscu występowania a rano mamy skorki w pułapce. Inny sposób to słoik wypchany słomą powieszony na kołku do góry dnem.
Ochrona chemiczna: Do zwalczania chemicznego skorków można wykorzystać insektycydy kontaktowe: Karate Zeon 050 CS, Actara 25 WG lub inne.