Wiewiórka pospolita

Objawy: Nadgryzione pąki kwiatów i młode przyrosty roślin, zjedzone orzechy i owoce. Wykopane i zjedzone świeżo posadzone cebule. Zjedzone przechowywane  w altanach korzenie warzyw i owoce. Zdarta kora z drzew. Zimą zjedzona karma wyłożona dla ptaków
Atakowane rośliny: Cebule roślin ozdobnych, młode byliny, warzywa korzeniowe, mięsiste korzenie piwonii, młode drzewa i krzewy owocowe.
Przyczyna: Wiewiórka (Sciurus vulgaris) zjada nasiona drzew, jagody, grzyby, pączki roślin, jaja, młode ptaki. Bywa też szkodnikiem upraw w ogrodzie. Uszkodzenia kory młodych drzew owocowych niekiedy bywają poważne. Wiewiórka jest typowym zwierzęciem nadrzewnym. Żyje na drzewach i znakomicie skacze. Wierzch jej ciała jest czerwonobrązowy, brązowy lub czarny, spód biały. Ma puszysty ogon, a zimą na uszach pędzelki z włosów. Zajmuje dziuple drzew, opuszczone gniazda ptasie lub buduje swoje gniazda z gałęzi, trawy, mchu. Zimą nie zapada w sen zimowy.
Zwalczanie niechemiczne: Wiewiórki podlegają w Polsce całkowitej ochronie. Walczyć można z ich uciążliwością przez osłanianie drucianymi koszami świeżo posadzonych cebul. Zakładać karmniki dla ptaków w miejscach niedostępnych dla wiewiórek.
Zwalczanie chemiczne: Nie dotyczy.