Rdza wejmutkowo-porzeczkowa

Objawy: Na pędach sosen pięcioigielnych widoczne żółtopomarańczowe, pęcherzykowate, wrzecionowate zgrubienia o długości do kilkunastu cm. W miejscach tych co roku, późną wiosną lub na początku lata, powstają mniejsze lub większe żółtopomarańczowe, pęcherzykowate skupienia zarodników. Natomiast na liściach porzeczek (najczęściej porzeczki czarnej) od czerwca pojawiają się żółte przebarwienia, z czasem przechodzące w brunatne plamy. Na spodniej stronie liści widać żółtobrązowe lub czarne skupiska zarodników grzyba.
Atakowane rośliny: Porzeczki (najczęściej porzeczka czarna) oraz sosny pięcioigielne – oścista, himalajska, drobnokwiatowa, wejmutka i limba.
Przyczyna: grzyb Cronartium ribicola. Choroba jest szczególnie groźna, jeśli zaatakuje pęd główny sosny, gdyż zwykle prowadzi do obumierania rośliny. Uwalniane zarodniki przenoszone są przez wiatr i dokonują zakażenia drugiego gospodarza, którym jest porzeczka. Z kolei tworzące się na porzeczce zarodniki dokonują zakażenia igieł sosny, a następnie grzybnia przerasta do pędów.
Ochrona niechemiczna: Nie wolno sadzić porzeczki w pobliżu sosen 5-igielnych. U chorych sosen trzeba wycinać i palić porażone pędy. U porzeczek pomaga uprawianie w okolicy bylicy piołun lub opryskiwanie porzeczek preparatami przygotowanymi z tej rośliny.
Ochrona chemiczna: Jeśli objawy wystąpią na pędzie głównym, chore miejsce należy wyciąć ostrym nożem aż do białej, zdrowej tkanki drewna, a ranę posmarować białą farbą emulsyjną z dodatkiem fungicydu, np. Score 250 EC. Krzewy porzeczek opryskujemy przed kwitnieniem, po kwitnieniu i po zbiorze. Można użyć fungicydów: Dithane Neo Tec 75 WG, Polyram 75 WG, Score 250 EC, Miedzian 50 WP.

Fotografie pochodzą z WIKIMEDIA COMMONS