Sucha zgnilizna

Objawy: W początkowym stadium choroby na pędach zainfekowanych roślin pojawiają się bladobrązowe przebarwienia. Towarzyszy temu więdnięcie liści. W drugim stadium w tych miejscach pojawiają się ogniska gnilne, a przy wilgotnej pogodzie tworzy się gęsty, watowaty, biały nalot grzybni. W ostatnim stadium rozwijają się czarne kulki wielkości do1 cm, tzw. sklerocja. Roślina gnije i stopniowo zamiera.
Atakowane rośliny: Różne szczepy grzybów atakują wiele gatunków warzyw, kwiatów, krzewów i roślin zielnych.
Przyczyna: Groźna choroba roślin, wywoływana przez różne gatunki grzybów, m.in. Phoma lingam, Fusarium coeruleum czy Sclerotinia sclerotiorum. Dojrzałe sklerocja dostają się do gleby, mogą w niej zimować, a nawet przetrwać do 7 lat. W sprzyjających warunkach, przy wysokiej wilgotności, podczas wahania temperatur, sklerocja (sklerota) przerywają spoczynek i zaczynają rozrost, co prowadzi do produkcji zarodników grzybów. Te za sprawą wiatru i deszczu przenoszą się na inne rośliny. Zarodniki dostają się do organizmu rośliny w miejscach uszkodzeń mechanicznych. Wystarczają czasami ranki po opadłych kwiatach, owocach, infekcja liści, zwykle wtedy gdy powierzchnia pozostaje długo wilgotna. Czasami infekcja za sprawą sklerocji roznosi się poprzez korzenie.
Zwalczanie niechemiczne: Kontrolowanie stanu roślin, staranna pielęgnacja, usuwanie i nieszczenie silnie porażonych roślin to podstawowe zasady ograniczające masowy rozwój choroby.
Zwalczanie chemiczne: W uprawach działkowych w przypadku stwierdzenia suchej zgnilizny nie stosuje się chemicznych środków ochrony roślin. W uprawach polowych np. na plantacjach rzepaku stosuje się ochronę fungicydową takimi środkami jak Toledo 250 EW czy Toledo 250 EW.

Fot. Sclerotinia sclerotiorum na fasoli. Autorem fotografii jest Jymm. Fotografia pochodzi ze zbioru WIKIMEDIA COMMONS.