Przędziorek głogowiec

Objawy: Szkodnik żeruje na dolnej stronie liści, pod warstwą delikatnej pajęczyny, górna strona liścia ulega uwypukleniu, w obrębie tego uwypuklenia widoczne skupiska drobnych, jasnych plamek. Z czasem uszkodzona zostaje cała powierzchnia blaszki liściowej, która następnie szarzeje i żółknie.
Atakowane rośliny: Głównie jabłonie oraz wiele innych uprawnych, a także dziko rosnących drzew i krzewów.
Przyczyna: Szkodnik Tetranychus viennensis. Samice karminowoczerwone zimują w szczelinach kory, pod warstwą pajęczyny, która stanowi zabezpieczenie przed wrogami naturalnymi oraz przed wypadnięciem, opuszczają kryjówki w okresie różowego pąka jabłoni. Zasiedlają dolną i górną stronę liści oraz pąki kwiatowe, jaja składane są pod pajęczyną, w pobliżu głównego nerwu. Liczebność populacji przędziorka głogowca zależy od tego ile samic przeżyło zimę. Pajęczak ten, przenoszony przez wiatr, opanowuje sąsiednie drzewa.
Ochrona niechemiczna: Naturalni wrogowie przędziorków – drapieżne gatunki roztoczy (np. dobroczynek gruszowy) i owadów ograniczają populację przędziorków.
Ochrona chemiczna: Zwalczanie chemiczne należy ograniczać lub zaniechać całkowicie, ponieważ jest szkodliwe dla organizmów pożytecznych.