Oprzędziki

Objawy: Ząbkowanie na liściach, osłabione rośliny, zasychanie i zmniejszone plonowanie
Atakowane rośliny: Łubin, bób, bobik, groch i inne rośliny motylkowe
Przyczyna: Chrząszcze oprzędziki (Sitona) z rodziny ryjkowcowatych. Najczęściej występują trzy rodzaje chrząszczy – oprzędzik szary (łubinowy) (Sitona griseus), oprzędzik wielożerny (Sitona crinitus) i oprzędzik pręgowany (Sitona lineatus). Oprzędziki osiągają ok. 5-8 mm długości ciała, szaro brunatne ubarwienie, na pokrywach skrzydłowych tworzące podłużne prążkowane. Posiadają słabo zaznaczony ryjek, głowę wydłużoną, podobnie jak pokrój ciała oraz kolankowate czułki. Trzeci człon stopy szeroki, dwupłatowy. Są najwcześniej pojawiającymi się szkodnikami na plantacjach roślin motylkowych. Lineatus są oligofagami (różni żywiciele z rodziny motylkowych). Crinitus niszczą korzenie koniczyny, a griseus – łubinu. Chrząszcze żerują na liściach wschodzących roślin, pozostawiając na ich krawędziach charakterystyczne ząbki. Dorosłe osobniki składają jaja w pobliżu szyjki korzeniowej roślin. Larwy oprzędzika są beznogie, z wyraźną głową, żerują na brodawkach korzeniowych, uszkadzając je i ograniczając przez to wiązanie azotu atmosferycznego. W następstwie tego zmniejsza się plonowanie roślin na skutek zredukowanej obsady strąków i zmniejszonej masy całych roślin.
Ochrona chemiczna: Najskuteczniejszą metodą ochrony przed oprzędzikami jest stosowanie zapraw nasiennych, a po wschodach środków ochrony roślin, takich jak: Alfazot Extra 100 EC, Bulldock 025 EC, Decis 2,5 EC, Fastac 100 EC, Karate Zeon 050 CS, Owadofos Extra 480 EC.

Autorami fotografii są: Sarefo (oprzędzik pręgowany – dorosły osobnik), Rasbak (poobgryzane liście – efekt żerowania oprzędzików). Fotografie pochodzą z WIKIMEDIA COMMONS