Śmietka glebowa i śmietka kiełkówka

Objawy: Larwy żerujące od wczesnej wiosny w glebie, w resztkach roślinnych, przenoszą się na kiełkujące rośliny. Wgryzają się do części podliścieniowej, uszkadzając łodygę i liścienie. Uszkodzone wschody obumierają. W przypadku ogórków szkodniki te powodują przerzedzenie wschodów lub całkowity ich brak.
Atakowane rośliny: Różne gatunki uprawne, m. in. ogórki i buraki cukrowe.
Przyczyna: Śmietka kiełkówka (Delia florilega) i śmietka glebowa (Delia platura). Oba gatunki są do siebie dość podobne. Dorosły owad to muchówka koloru szarego o długości 4-6 mm. Larwy są beznogie, koloru białożółtego, długości 6-8 mm. Bobówki są początkowo jasno żółto brązowe, a później brunatne. Zimują w stadium bobówki, a na wiosnę wylatują muchy pierwszego pokolenia. Samice składają jaja pod grudkami ziemi. Larwy pierwszego pokolenia opanowują kiełkujące nasiona wgryzając się do ich wnętrza i kompletnie je niszcząc, mogą uszkadzać także wschody. W ciągu sezonu mogą pojawić się 3 – 4 generacje szkodnika.
Zwalczanie niechemiczne: Staranne przygotowanie ziemi i przyorywanie obornika. Należy pamiętać, że to właśnie rozkładający się, niedokładnie przykryty obornik przyciąga samice składające jaja.
Zwalczanie chemiczne: Zaprawianie nasion preparatem Nomolt 150 SC (10 ml/kg nasion).