Stonka ziemniaczana

Objawy: Larwy i dorosłe chrząszcze żerują na częściach nadziemnych roślin – liściach, pędach a nawet kwiatach, powodując tzw. gołożer. Szkodniki najpierw pojawiają się na roślinach rosnących z brzegu, a następnie wędrują w głąb pola.
Atakowane rośliny: ziemniaki i pomidory.
Przyczyna: Stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata) to chrząszcz, którego ciało jest owalne, o wypukłym wierzchu i płaskim spodzie. Przedplecze jest żółte, z charakterystycznym rysunkiem z czarnych plam. Pokrywy skrzydeł mają barwę kremową z 10 czarnymi paskami. Czułki niezbyt długie, masywne. Chrząszcze zimują w glebie na głębokości 10-20 cm. Na przełomie kwietnia i maja wychodzą na żer. Samice składają jaja na górnej stronie blaszki liściowej. Wylęgające się larwy są bardzo żarłoczne. Szkodliwe są zarówno osobniki dorosłe (fot. 1) jak i ich larwy (fot. 2).
Zwalczanie niechemiczne: Kontrolować obecność szkodnika na polach. Gdy z jaj wylęgają się larwy rozpocząć oprysk preparatem biologicznym Novodor SC, zawierającym bakterię Bacillus thuringensis subsp. tenebrionis . Oprysk powtórzyć po 7 dniach.
Zwalczanie chemiczne: Przeprowadzanie oprysków preparatami Bulldock 0.25 EC, Decis 2.5 EC, Fastac 100 EC, Karate Zeon 050 CS, Sumi-Alpha 050 EC.

Fot. sxc.hu