Strąkowiec grochowy

Objawy: Powygryzane otwory w nasionach.
Atakowane rosliny: Groch.
Przyczyna: Strąkowiec grochowy (Bruchus pisorum L.). Chrząszcze wielkości od 4,0 do 5,0 mm, ciało krótkie, owalne, barwy czarnej lub szarobrązowej. Pierwszych pięć członów czułków wraz z wierzchołkami przednich i środkowych goleni żółtoczerwone. Na tylnych udach po jednym wyraźnym kolcu. Szerokość przedplecza dwa razy większa od długości, na brzegach przedplecza występują małe ząbki. Na pokrywach dwa poprzeczne jasne paski utworzone z kępek włosków. Samice składają jaja pojedynczo na formujące się strąki grochu. Szkodniki ten pojawia się najczęściej przed kwitnieniem roślin i składa jaja. Średnia płodność samicy wynosi około 500 jaj. Larwa przegryza strąk, a następnie wgryza się do nasienia. Przed przepoczwarczeniem wygryza okrągłe wieczko w okrywie nasiennej. Część chrząszczy opuszcza nasiona późnym latem i zimuje w ściółce, w zaroślach i na skrajach lasu. Duży procent chrząszczy pozostaje w nasionach i są one przemieszczane do pomieszczeń zamkniętych. Trudność w zwalczaniu strąkowców wynika z długiego okresu pojawiania się chrząszczy i brakiem możliwości ustalenia optymalnego terminu ich zwalczania. Występuje w całej Europie i północnej Afryce. Wykazuje masowe pojawianie się na uprawach grochu, stąd też zaliczany jest do najgroźniejszych szkodników tej rośliny uprawnej. Szkodnik kosmopolityczny, w Polsce występuje pospolicie i należy go zwalczać na uprawach.
Zwalczanie niechemiczne: Do metod nie chemicznych należy niszczenie resztek pożniwnych, które mogą być siedliskiem dla przezimowania tych szkodników.
Zwalczanie chemiczne: Zabiegiem ograniczającym występowanie strąkowców jest przedsiewne zaprawianie nasion, a w późniejszym okresie wzrostu i rozwoju roślin stosowanie insektycydów. W okresie kwitnienia roślin należy stosować środki nieszkodliwe dla pszczół oraz opryskiwać plantacje wieczorem po zakończeniu ich oblotu. Do oprysku można zastosować np. Sumi Alpha 050 EC lub Karate Zeon 050 CS.

Autorem fotografii jest Jeffdelonge. Fotografia pochodzi ze zbiorów WIKIMEDIA COMMONS